Λουκία και Απολλώνιος

Στα τέλη του 3ου αιώνα μ.Χ., στις Συρακούσες της Σικελίας, η Λουκία έζησε μια περίοδο έντονων θρησκευτικών διωγμών. Η Λουκία καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Είχε αποφασίσει να αφιερώσει τη ζωή της στον Χριστό, παρά τις κοινωνικές πιέσεις να παντρευτεί. Η μητέρα της, Ευτυχία, έπασχε από μια χρόνια αιμορραγική ασθένεια. Η Λουκία έπεισε τη μητέρα της να επισκεφθεί τον τάφο της Αγίας Αγάθης στην Κατάνια, ελπίζοντας σε ένα θαύμα. Εκεί, η Ευτυχία θεραπεύτηκε. Το γεγονός αυτό ενίσχυσε την πίστη της Λουκίας. Ζήτησε από τη μητέρα της να μοιράσει την προίκα της στους φτωχούς.
Ο ειδωλολάτρης μνηστήρας της εξοργίστηκε με την απόφασή της. Την κατήγγειλε στον έπαρχο Πασχάσιο ως χριστιανή, την εποχή των διωγμών του Διοκλητιανού. Η Λουκία αρνήθηκε να αποκηρύξει την πίστη της. Υπέστη φρικτά βασανιστήρια. Οι μαρτυρίες αναφέρουν προσπάθειες να την οδηγήσουν σε οίκο ανοχής. Δεν μπορούσαν να τη μετακινήσουν, ούτε με τη βοήθεια βοδιών. Αργότερα, προσπάθησαν να την κάψουν. Οι φλόγες δεν την άγγιξαν. Μια παράδοση αναφέρει ότι της έβγαλαν τα μάτια. Μια άλλη λέει ότι τα έβγαλε μόνη της για να αποθαρρύνει τον μνηστήρα της. Τελικά, μαρτύρησε με σπαθί στο λαιμό το 304 μ.Χ. περίπου. Η λατρεία της εξαπλώθηκε γρήγορα στη Σικελία, την Ιταλία και αργότερα στη Σκανδιναβία.
Ο Άγιος Απολλώνιος ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και φιλόσοφος. Έζησε νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Κόμμοδου (180-192 μ.Χ.). Η ιστορία του δείχνει τη νομική πολυπλοκότητα των διωγμών κατά των χριστιανών. Κατηγορήθηκε ότι ήταν χριστιανός από έναν δούλο που ονομαζόταν Σεβήρος. Ο ρωμαϊκός νόμος όριζε ότι ο κατήγορος μπορούσε να τιμωρηθεί με θάνατο αν ο κατηγορούμενος ομολογούσε την παράνομη πράξη. Ο Σεβήρος εκτελέστηκε για την κατηγορία του.
Παρά την εκτέλεση του κατηγόρου, ο Απολλώνιος οδηγήθηκε ενώπιον του πραιτωριανού διοικητή Περένιου. Στη συνέχεια οδηγήθηκε ενώπιον της ρωμαϊκής συγκλήτου. Παρουσίασε μια απολογία της χριστιανικής πίστης. Υπερασπίστηκε τις αρχές και τα ήθη των χριστιανών. Οι γενικοί αντιχριστιανικοί νόμοι της εποχής ήταν ανελέητοι. Ο Απολλώνιος καταδικάστηκε σε θάνατο παρά την ευγλωττία του. Αποκεφαλίστηκε στη Ρώμη γύρω στο 185 μ.Χ. Ο ιστορικός Ευσέβιος της Καισαρείας κατέγραψε το μαρτύριό του. Ο Απολλώνιος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους απολογητές του πρώιμου χριστιανισμού.

Για την Αγία Λουκία: Λουκία: Οι αφηγήσεις αναφέρουν τη θεραπεία της μητέρας της, Ευτυχίας, στον τάφο της Αγίας Αγάθης. Μια άλλη παράδοση μιλάει για την αδυναμία των βασανιστών να την μετακινήσουν από τον τόπο της δίκης της. Οι φλόγες δεν την έκαψαν όταν επιχείρησαν να τη βασανίσουν. Η παράδοση μιλάει για την αποκατάσταση ή τη διατήρηση των ματιών της παρά τα βασανιστήρια. Για τον Άγιο Απολλώνιο: Δεν καταγράφονται θαύματα με τη συνήθη έννοια. Η ακλόνητη πίστη του και η ευγλωττία του στην απολογία του ενώπιον της Συγκλήτου θεωρούνται το σημαντικότερο γεγονός της αγιότητάς του.

Για την Αγία Λουκία: Η γιορτή της είναι στις 13 Δεκεμβρίου. Στη Σκανδιναβία, κορίτσια ντυμένα στα λευκά φορούν στεφάνι με κεριά στο κεφάλι τους. Τραγουδούν ύμνους και προσφέρουν σαφράν, το lussekatter, μαζί με καφέ. Αυτό φωτίζει τη σκοτεινή χειμερινή περίοδο. Στη Σικελία και την Ιταλία γίνονται πομπές με το άγαλμά της. Φτιάχνουν ειδικά ψωμιά, όπως το cuccìa. Οι γιορτές δίνουν έμφαση στο φως. Για τον Άγιο Απολλώνιο: Η γιορτή του είναι στις 18 Απριλίου για τη Δυτική Εκκλησία και στις 23 Ιουλίου για την Ανατολική Εκκλησία. Οι λαϊκές παραδόσεις για τον Απολλώνιο είναι λιγότερο διαδεδομένες. Η τιμή του επικεντρώνεται στην ιστορική του προσφορά ως μάρτυρα και απολογητή.